(NO SUB FOR PREVIEW) SKIP TO 7.40 MINUTES
"Episod 15"
Awak lagi.
Itulah.
"Itulah"?
Itu yang saya cakap tadi?
Tunggu dulu!
Cik.
- Saya? - Gembira berjumpa awak di sini.
- Awak kenal saya? - Tidak.
Tapi rantai yang awak pakai itu.
- Ini? - Itu saya yang buat.
Seorang lelaki minta saya reka rantai itu.
Saya rasa lebih kurang 10 tahun dulu.
10 tahun? Lelaki mana?
Awak pasti lebih tahu.
Awak pemilik rantai itu.
Awak tahu apa maknanya?
- Tidak. - Maknanya...
..."merpati dua sejoli" dalam bahasa Perancis.
Takdir di luar batas kemampuan manusia.
Awak hidup bahagia dengan lelaki yang hadiahkan rantai itu?
Boleh berhenti tak? Dah tak ada tempat lagi nak cari.
Ada satu tempat yang belum saya cuba.
Tempat dia berada sekarang.
Kalau begitu, pergilah. Saya izinkan.
Bolehkah saya pergi?
Tak apakah kalau saya buat dia keliru?
Kelirukan saya tak apa pula? Saya resah disebabkan awak.
Jiwa saya terasa kosong.
Awak sudah gilakah?
Dia sudah lama hidup.
Pulangkan benda itu semula sebelum negara kita berbalah.
Dia mahu kita pergi.
Dia menakutkan ketika marah.
Peliknya.
Macam mana kita boleh berjumpa di sini?
Saya ada urusan perniagaan. Saya datang untuk membuat kajian...
...tentang reka bentuk untuk sudut perabot kami.
- Apa awak merepek ini? - Entahlah.
Awak apa khabar?
Awak ikut sayakah?
Salahkah?
- Apa patut saya buat? - Saya bukan orang jahat.
Macam mana saya nak pastikan?
Awak boleh luangkan masa dengan saya.
Saya tiada sebab untuk buat begitu.
Syarikat saya menaja rancangan radio awak.
Awak pernah cakap nak belanja saya makan.
Ini kali pertama awak datang ke Kanadakah?
Mari kita pergi.
Saya ada cakapkah yang saya akan pergi ke Kanada?
- Saya cakap luar negara saja. - Saya rasa awak ada cakap.
Awak ada sebut tentang daun mapel.
Daun mapel?
Saya ingat.
Mari kita pergi.
Cukupkah makan ini saja?
Ya.
Saya suka. Rasa macam kita pergi berkelah.
Bukan awak, saya maksudkan saya.
Ini cukupkah untuk saya?
Ingat tak berapa banyak yang saya taja untuk rancangan awak?
Sebenarnya...
...percutian ini tidak dirancang.
Saya tak bawa banyak duit.
- Awak suka makan apa? - Daging.
Saya tak suka sangat makan daging.
Awak sukalah.
Mana awak tahu?
Siapa tak suka daging?
Jangan elak soalan saya.
Awak suruh orang siasat latar belakang sayakah?
Awak nak tahu adakah keluarga saya...
...setaraf dengan keluarga awak?
Siapa cakap saya nak bercinta dengan awak?
Awak pun bukannya kacak sangat.
Awak perlu belanja saya makan daging.
Tentu sedap rasanya.
Nanti saya hubungi awak. Selamat tinggal.
Tak ada apa-apa di sini. Pergi ke sana.
Biar saya bawa awak jalan-jalan.
Bolehkah?
Saya tak nak menyusahkan awak.
Tak apa. Saya pasti awak buat begitu kerana teruja.
Nampaknya awak tahu selok-belok Quebec.
Awak pernah datang ke sini?
Ya, bersama cinta pertama saya.
Empat kali kami datang ke sini.
Jadi awak ada teman wanitalah.
Sekarang tidak lagi.
Kenapa kamu berpisah?
Saya pergi ke tempat yang jauh untuk tempoh masa yang lama.
Lama-lama ia memberikan kesan pada dia.
Dia sudah lupakan saya.
Cinta pertama memang takkan kesampaian.
Tentu awak sangat sayangkan dia.
Rasanya begitulah...
...memandangkan saya tak boleh menahan diri.
Apa yang awak tahan?
Saya nak pegang tangan dia...
...dan peluk dia erat-erat.
Dia lupakan awak...
...tapi awak tak lupakan dia.
Tidak.
Sesaat pun tidak, sehari pun tidak.
Untungnya perempuan itu.
Awak tahu tak?
Kalau awak dapat tangkap daun mapel yang gugur...
...awak akan jatuh cinta dengan orang yang bersama awak ketika itu.
Cinta pertama awak yang cakap begitukah?
Ya, dan saya tangkap sehelai daun mapel.
Awak masih percaya? Hubungan kamu tak menjadi pun.
Awak bersama saya sekarang kerana hubungan kamu tidak menjadi.
Awak pula ada perasaan terhadap saya.
Dungunya lelaki. Mereka beritahu perempuan yang mereka suka...
...tentang bekas teman wanita mereka.
- Yakah? - Tak betulkah?
Awak dungukah? Awak masih budak-budakkah?
Awak percaya tangkap daun mapel boleh buat awak jatuh cinta?
Dia terpedaya dengan tipu helah perempuan itu.
Lembap betul.
"Awaklah pengantinnya."
Siapa awak?
Awak hidup bahagia dengan lelaki yang hadiahkan rantai itu?
Saya tak ingat apa-apa.
Saya tak tahu pun apa yang saya lupa.
Aduhai.
Saya tak ingat apa-apa.
Langsung tak ingat apa-apa.
Tanya sajalah.
Itu lebih cepat.
Awak buat apa di sini?
Awak menginap di hotel inikah?
- Ya. - Begitu.
Saya ada soalan.
Kita...
...pernah berjumpakah sebelum ini?
Kira-kira 10 tahun lepas?
Encik.
Soalan ini pelik...
...tapi saya bukan nak pikat awak.
Saya rasakan sesuatu yang aneh.
Awak suka saya?
Tidak. Saya dah cakap saya bukan nak pikat awak.
Ya.
Saya suka.
Untuk pengetahuan awak...
...saya tak ada teman lelaki.
Saya agak malang dalam percintaan.
Saya cakap saja.
Saya pergi dulu.
Selamat tinggal.
- Maaf. - Maaf.
Awak cakaplah dulu.
Betul cakap awak.
Sandwic tak cukup.
Apa kata kita makan malam awal? Awak tak laparkah?
Saya belanja.
Saya memang nak ajak awak makan malam pun.
Saya tahu restoran yang masak daging sedap-sedap.
Daging.
Saya tak fikir betul-betul.
Kaki saya sakit kerana saya tak bawa kasut sukan.
Walaupun kaki awak sakit, tapi tentu awak nampak cantik.
Tak apa.
Sekarang awak tahu awak mesti bawa kasut sukan lain kali.
Betul. Lagipun ini kali pertama saya pergi ke luar negara.
Betul.
Kenapa awak pergi ketika umur awak hampir 30 tahun?
Semasa saya sebaya awak, nak pergi ke kedai pun saya malas.
Yakah? Terima kasih.
Saya tak ada janji temu.
Bagi seseorang yang melancong ke luar negara buat kali pertama...
...saya tak menghadapi masalah di sini.
Saya jarang sesat dan saya tak pernah lupa makan.
Saya nak makan daging sekejap lagi.
Saya di restoran mewah dengan seorang lelaki ini.
Yang penting ialah lelaki itu, bukan restoran.
Saya mengantuklah, saya letak telefon dulu.
Okey. Selamat malam.
Memang betul masa depan yang saya lihat.
Sini.
Awak jumpa lelaki ini rupanya.
Saya malu kerana saya asyik tersenyum.
Awak datang ke sini...
...dengan cinta pertama awak juga?
Awak belanja dia makan di tempat mahal.
Tapi tak guna semua itu. Dia sudah lupakannya.
Selepas berpisah pun awak ada jumpa dia?
Ya.
Saya dengar kenangan cinta pertama dibesar-besarkan...
...tapi apabila berjumpa semula, kita rasa kecewa.
Tidak. Dia masih cantik.
Maaf.
Saya nak buat pesanan. Awak dah sedia untuk buat pesanan?
Ya.
- Saya... - Apa pendapat awak...
...tentang perempuan yang baru saja jadi cantik?
Saya semakin cantik baru-baru ini. Tapi itu pendapat saya saja.
Boleh kita jumpa lagi esok?
Saya akan balik tengah hari esok.
Sebelum awak balik.
Di Korea juga.
Selamat datang.
Hari ini pun dia tiada.
Tolong sampaikan pada dia.
Patutlah saya tiba-tiba rasa nak pergi kerja.
Awak...
Terkejut saya.
Awakkah yang cari saya?
Ya. Awak Yu Deok Hwa, bukan?
Bekas pemilik bangunan restoran saya.
Awak ingat tak restoran ayam di tingkat satu bangunan itu?
Sembilan tahun lepas.
Sudah tentu saya ingat.
Awak tak pernah bayar sewa tepat pada masanya.
Kenapa awak cari saya?
Awak hantar surat melalui lelaki ini, bukan?
Boleh awak...
...beri saya nombor telefon dia?
Awak mahu nombor dia? Bukan nombor saya?
Saya agak sibuk.
"Sunny bukan Sun Hee"
Mari kita lihat.
Di mana tempat yang cantik dan terasing...
...untuk pasangan yang baru mula bercinta?
Tak ada apa-apa di sini. Mari kita ke sana.
Ini...
...awakkah?
Awak...
...hantukah?
Awak mati kali ini?
Sebab itukah saya asyik nampak awak?
Awak...
...masih boleh nampak hantu?
Masih?
Mana awak tahu yang saya boleh nampak hantu?
Awak siapa?
Awak benar-benar hantukah?
Mana awak tahu yang saya boleh nampak hantu?
Nama awak...
...Kim Shinkah?
Awak datang ke sini 10 tahun lepas dengan saya.
Betulkah?
Kenapa saya tak ingat?
Jawablah.
Awak siapa?
Kenapa saya tulis jangan lupakan awak?
Kenapa saya tulis saya ini isteri awak?
Awak Kim Shin, bukan?
Betul tak?
Bukan.
Hari sudah lewat. Awak patut pulang ke hotel.
Kenapa awak tak terkejut?
- Apa? - Saya tiba-tiba duduk di sini.
Kenapa awak tak terkejut?
Awak kenal saya?
Nampaknya awak kenal.
Tidak. Ini kali pertama saya jumpa awak.
Saya pandang awak kerana awak duduk.
Awak ada datang ke kedai saya, bukan?
Awak hantar surat Penerbit Ji.
Ya.
Awak menangis di tepi jalan.
Saya pernah nampak awak menangis...
...di tepi jalan pada hari sejuk. Sebab itu saya ingat awak.
Awak menangis kerana sayakah?
Ramai orang biasa terkejut tapi tak ramai yang menangis.
Awak mirip...
...seorang perempuan yang saya kenal.
Tapi tak ramai yang mirip wajah saya.
Apa pun, mari kita sama-sama kenalkan diri.
Siapa nama awak?
Saya Wang Yeo.
Macam nama raja.
Nama saya Sunny. S, U, N, N, Y.
Saya memang nak jumpa awak.
Saya nampak awak dalam kamera CCTV.
Awak sangat kacak...
...sampai saya nak tengok sendiri betapa kacaknya awak.
Nampaknya awak lebih kacak di dalam skrin.
Terima kasih kerana menghantar surat itu.
Kerana awaklah, Eun Tak dapat melancong ke luar negara.
Saya sudah jumpa awak, jadi saya minta diri dulu.
Saya kena buka kedai.
Cuaca hari ini sejuk, jadi jangan menangis lagi.
Beku muka awak nanti.
Gembira...
...bertemu awak.
Baik.
Gembira bertemu awak juga.
En. Kim Woo Bin.
Ingatlah.
Awak mesti ingat.
Nama dia Kim Shin.
Kenapa hujan lebat sangat?
Kenapa pekerja sambilan itu tak datang?
Nombor yang anda dail tidak dapat dihubungi.
Sila tinggalkan mesej selepas bunyi ini.
Apa yang terjadi?
Terkejut saya.
Budak, awak buat apa di sini?
Nenek saya belum balik.
Kalau dia belum balik pun, awak patut balik.
Awak kawan Eun Tak, bukan? Mari masuk dulu.
Eun Tak tak ada hari ini. Dia tak datang kerja.
Masuklah.
Aduhai.
Nah. Air ini panas. Tiup dulu sebelum minum.
Bila nenek awak akan balik?
Selepas dia dapat duit.
Awak pun bernasib malang, ya?
Nenek kata lebih ramai yang lebih malang daripada saya.
Baiknya awak.
Ini semua salah dewa.
Dia patut bersikap lebih adil. Asyik orang miskin saja malang.
Betul tak? Jahat betul dewa.
Kalau awak cakap begitu, awak akan dihukum.
Tak apa.
Saya sudah jumpa pasangan goblin...
...dan Malaikat Maut. Saya boleh buruk-burukkan dia.
Dia buat saya ingat hayat lepas kemudian cuba buat saya lupa lagi.
Entah berapa ramai yang menderita kerana dia.
Awak tak rasa itu suatu rahmat?
Supaya awak tidak terseksa.
Dia ingat dia siapa? Apa hak dia nak buat begitu?
Awak nampak tak itu?
Di restoran saya, dewa pun mesti ambil sendiri airnya.
Begitulah saya tentukan hidup saya sendiri.
Ini hidup saya, ingatan saya.
Dia tak tanya saya pun. Saya tak minta dia buat begitu.
Biar saya uruskan hidup saya sendiri.
Alangkah baiknya kalau dia tak masuk campur.
Okey. Saya faham.
Awak siapa? Kenapa awak jawab begitu?
"Lima tahun lepas"
- Baiklah. Sikit lagi. - Terima kasih.
- Hati-hati. - Terima kasih.
Awak nak pindah?
Ya. Saya sudah lama simpan duit.
Tapi saya tetap akan pergi ke restoran awak.
Datanglah. Nanti saya beri diskaun.
Tentu awak penat bekerja.
- Biar saya bawa kotak ini. - Okey.
Helo, saya baru berpindah hari ini. Saya tinggal di bumbung.
Gembira bertemu awak.
Kalau begitu...
...hari ini hari pertama kita.
Ya.
Maaf.
Sebentar.
Maaf. Maafkan saya.
Abang?
Kepada insan yang sangka...
...melupakan segalanya akan beri saya ketenangan.
Sebaik saja mata kita bertemu, saya tahu...
...awak juga sudah ingat semula.
Jadi dalam hayat ini, kita harus...
Saya harap...
...sekurang-kurangnya awak dapat penamat yang bahagia ini.
Hidup dalam penamat bahagia kita...
...dan lupakan tragedi ini.
Saya berdoa dalam hayat akan datang...
Perjumpaan kita singkat tapi penantiannya lama.
Penantiannya singkat tapi perjumpaan kita lama.
Saya tak ada agama.
Awak telefon 10 kali semata-mata nak beritahu saya itu?
Semoga kita tak perlukan alasan untuk berjumpa.
Semoga kita berhak hidup dengan nama sendiri.
Apa ini?
Ini kebetulankah?
Semoga kita boleh bertegur sapa apabila terserempak.
Semua perkara kekok...
...yang saya buat tak betul.
Semoga cinta kita sentiasa menjadi penyelesaiannya.
Semoga kita boleh berjumpa seperti itu.
Gembira bertemu awak.
Saya gembira dapat menatap wajah awak.
Baik.
Kim Woo Bin.
Kadangkala, awak Kim Woo Bin.
Wang Yeo.
Kadangkala, awak Wang Yeo.
Semoga panjang umur.
Selamat tinggal.
Kenapa pemilik restoran ayam itu minta nombor telefon dia?
Siapa Ji Eun Tak dalam surat itu?
Kenapa saya rasa macam saya saja yang tak tahu?
Sudah tentu, pewaris yang kaya...
...patut lupa ingatan paling kurang sekali dalam hidupnya.
Tapi...
...saya rasa saya orang yang penting bagi mereka.
Saya tak fikir baik-baik.
Kalau dia lupakan saya...
...mungkin saya patut dilupakan.
Saya cuma...
...terlalu rindukan dia.
Encik.
Kalau awak tangkap daun mapel yang jatuh...
- ...cinta awak akan tercapai. - Cinta awak akan tercapai.
Tak kira berapa kali saya fikir, saya rasa awak goblin.
Saya sayang awak.
Tiada kesedihan yang kekal selamanya.
Cinta juga tiada yang kekal selamanya.
Saya percaya ada yang kekal selamanya.
Yang mana satu?
Cinta atau kesedihan?
Cinta yang menyedihkan.
Saya rindu awak.
Saya takkan tinggalkan awak.
Kenapa? Kerana saya isteri goblin?
Saya rindukan awak.
Awak di mana?
Saya rindukan awak.
Bila fikir-fikir balik, rasa kagum pula.
Awak kata awak akan datang balik sebagai hujan...
...dan sebagai salji.
Awak kotakan janji awak.
Awak datang pada hari pertama salji turun.
"Pada hari pertama salji setiap tahun..."
"...goblin setuju untuk jumpa saya."
"Saya akan tunggu awak."
Awak datang sebab itu sajakah sebenarnya?
Saya merayu pada awak jangan pergi.
Sanggup awak tinggalkan saya?
Kalau itu saja jalan yang terbaik sekalipun...
...awak pegang tangan saya...
Maafkan saya.
Tak apa, awak dah kotakan janji awak.
Tapi apa maksud kembali ke tiada apa-apa?
Maksudnya saya tak boleh tengok awak.
Saya tak tahulah kenapa...
...tapi saya rasa macam nak gila kalau hari hujan.
Rasa sakit sangat sampai saya menangis.
Kadang-kadang saya cakap sendirian.
Makan ubat pun tak berkesan.
Saya sepatutnya tak boleh sia-siakan hidup saya...
...sebab awak dah berikan sepenuh cinta awak pada saya.
Maafkan saya.
Mulai sekarang, saya akan buat awak bahagia.
Saya cakap begini sebab saya rasa awak tak perasan lagi...
...dari tadi lagi awak sentuh saya.
Awak buat saya malu pula.
Saya nak pastikan...
...sebab saya macam tak percaya lagi.
Saya tak pasti sama ada ini mimpi.
Bukan mimpilah.
Saya dapat banyak sangat...
...mimpi macam ini.
Bukan mimpilah.
Saya masih tak percaya.
Saya terlalu terkejut.
Jantung saya masih berdegup laju.
Nak satu kejutan lagi tak?
Saya boleh penuhkan satu ruangan itu...
...dalam satu belian saja.
Kalau begitu, saya nak minuman.
Awak nak?
Boleh juga.
Tapi, saya rasa...
...saya dah tak patut panggil awak "encik".
"Sayang" melampau pula.
Dalam masa 10 tahun, kita dah sebaya.
Apa kata kalau kita panggil nama saja?
Tak boleh.
Oh, ya.
Macam mana dengan bos saya? Awak ada jumpa dia tak?
Dari jauh saja. Dia tak nampak saya pun.
Dia untung besar...
...sekarang dia dah jadi tuan tanah.
Mungkin sebab abang dia yang kaya agaknya.
Apa pun, dia baik-baik saja.
Malaikat Maut apa khabar? Awak ada jumpa dia tak?
Dia tinggal di rumah saya lagi.
Tak tahulah apa khabar dia sekarang.
Sekarang kami betul-betul dah jadi kawan.
Sebenarnya, dah lama.
Itulah takdir kamu berdua.
Saya pun.
Saya pun rindukan awak.
Sangat-sangat rindukan awak.
Saya cintakan awak.
Betul-betul cintakan awak.
Awak nak pergi lagi.
Saya pun nak tinggal dengan awak lama-lama...
...tapi saya cuti tak lama.
Memandangkan saya ini manusia...
...saya kena naik teksi ke lapangan terbang...
...dan daftarkan diri di kaunter imigresen.
Kalau tak, saya kena tahan.
- Nanti saya lawat awak di penjara. - Apalah awak ini.
Apa kata awak naik kapal terbang dengan saya?
Tak terfikir pula.
Tak nak naik dengan saya?
Nak, tapi saya tak ada pasport.
Saya kelam-kabut tadi, tak sempat nak ambil.
Kalau begitu, kita jumpa di Korea dalam masa 17 jam lagi.
Lamanya.
Lambat nanti. Marilah.
Seminit saja lagi.
Sekali lagi.
Lama awak tunggu?
17 jam saya tunggu. Macam nak mati saya rasa.
Masa saya nampak pintu terbuka, lepas itu nampak awak keluar...
Awak nampak bidadari, betul tak?
Awak bukan bidadarilah.
Lepaskan tangan saya. Lepaslah.
Saya takkan lepaskan.
Awak lupa teman lelaki awak ini goblin?
Ini main tipu namanya.
Seronoknya.
Saya lupa awak boleh buat macam-macam.
Helo.
Cik Ji.
Cik Kim mana?
Awak patut telefon dulu.
Hari ini dia tak datang.
Dia dah banyak duit sangatlah itu.
Okeylah, terima kasih.
Manalah dia pergi?
Sibukkah?
Saya gementar sikit.
Saya dah cukup tua untuk faham.
Perjalanannya lama.
Sekejap lagi dia sampai.
Saya rasa sekarang...
...lama sangat...
...berbanding penantian 70 tahun.
Maafkan saya.
Saya lambat.
Dah berapa tahun kita tak jumpa?
Dah 73 tahun.
Ketika itu hari jadi pertama saya selepas kita berkahwin.
Awak kata awak akan balik selepas latihan.
Awak kata awak akan balik terus.
Tapi mereka buat kawasan bebas tentera.
Saya ingatkan...
...mereka buat begitu tak lama.
Setelah sekian lama baru saya boleh beri pada awak.
Saya dah terlalu tua...
...nak pakai pin itu.
Awak masih lagi...
...cantik macam dulu.
Saya dah tua sebab tunggu awak. Apa yang cantiknya?
Kalau awak nak buat saya tunggu awak selama ini...
...awak tak patut cakap awak akan balik cepat.
Berbuallah sambil duduk.
Teh dah sejuk, saya akan panaskan.
Sebab cuaca sejuk di luar.
Terima kasih.
Saya bersyukur sangat dapat jumpa awak sebelum saya pergi.
Saya dah tak terkilan lagi.
Awak ditanam di mana?
Tempat itu selesakah?
Saya ditanam di Korea Utara...
...bunga azalea akan mekar di atas gunung pada musim bunga.
Lambatnya.
Ya. Tiba-tiba ada si mati yang tak dijangka datang.
Awak pun ada tetamu yang tak dijangka.
Hai, Encik Malaikat Maut.
Boleh tak saya panggil "Malaikat Maut" saja sekarang?
Roh yang sesat.
Betul-betul tak sangka.
Dia ingat segalanya.
Dia cam saya.
"Roh yang sesat."
Dah lama saya tak dengar.
Saya dengar semuanya.
Takkanlah saya tak datang padahal saya ingat semuanya?
Apa baiknya kalau manusia jumpa malaikat maut?
Dah lama tak jumpa awak.
Saya seronok dengar radio.
Dah terlalu lambat nak cakap, "Dah lama tak jumpa awak."
Sekarang umur saya dah 29 tahun.
29.
Begitu rupanya.
Marilah makan. Pergi basuh tangan.
Nak tahu satu rahsia tak?
Nak.
Awak akan jumpa malaikat maut bila umur awak dah 29 tahun.
Walau bukan saya sekalipun...
...itulah takdir roh yang sesat.
Dunia ini perlukan kitaran...
...dan sembilan...
...ialah nombor terdekat dengan nombor 10...
...satu nombor yang sempurna untuk mewakili keagungan.
Ketika itu pun...
...saya doakan awak.
Akhirnya...
...pada umur 29 tahun awak jumpa saya.
Awak dah jumpa malaikat maut.
Eun Tak, belum sampai sebulan lagi.
Adakah tanda-tandanya...
Taklah, saya datang nak ucap selamat tinggal...
...dan terima kasih untuk segalanya.
Terima kasih...
...sebab selamatkan hidup saya.
Kalau tak, tentu saya dah sengsara.
Akhirnya saya ingat macam mana nak gembira.
Baguslah.
Tapi...
...macam mana awak buat?
Saya bau daging.
Selera awak tak berubah.
Saya tengah memasaklah.
Tunggu. Oh ya, awak dah makan?
Kalau belum, makanlah dengan saya.
Awak pegang buku yang sama awak pegang sembilan tahun lepas.
Bila awak nak habis baca?
Orang lelaki baca dan tulis buku yang sama 100 kali.
Pandai menipu.
Comel betul.
- Nampak sangatkah? - Ya.
Apa ini? Saya di mana?
Di bawah selimut.
Gatallah awak ini.
Pergilah kalau tak suka.
Selesanya.
Apa awak buat ini?
Selesa sangat sampai rasa mengantuk pula.
Satu, dua, tiga...
Empat, lima...
Kenapa?
Saya takut sangat.
Saya takut itu cuma mimpi.
Saya takut saya masih lagi bermimpi.
Bukan mimpilah.
Terkejut saya awak buat begini.
Mulai sekarang, terus datang sebelum saya kira sampai tiga.
Jangan pergi mana-mana, okey?
Yalah, saya tak pergi mana-mana.
Tidurlah.
Awak pernah tinggal saya sekali.
Maafkan saya.
Hei, awak di sana itu.
Kenapa awak tenung bilik saya lepas keluar dari bilik Eun Tak?
Awak En. Restoran?
En. Restoran?
Itu yang berlaku rupanya.
Akhirnya awak pilih cara itu.
Lega saya tengok awak senyum.
Siapa yang senyum? Nak saya senyum sekarang?
Baran awak tak berubah langsung.
Mungkin bukan sekarang...
...tapi awak tentu akan senyum nanti, saya lega.
Dengan pakaian begitu, awak nak pergi mana?
Dia betul-betul pergi? Hei!
Abang mesti bahagiakan...
...pekerja sambilan saya.
Adik abang yang dungu ini pun...
...akan turut bahagia.
Mana dia pergi awal-awal pagi ini? Beri skalpel.
Pak Cik Penyewa.
Itu jam apa? Saya nak.
Dalam bidang kerja saya, masa itu emas.
Malaikat maut suka warna hitam.
Saya suka jam ini. Ini sarapan awak.
Awak suka?
Dia dah mula.
Awak tak habis-habis cuai.
Awak sendiri tahu tak apa yang awak cakap?
Awak dah tertangkap dengan dia.
Saya dulu yang tahu tentang pak cik.
Masa pak cik mula-mula datang dulu, ada api biru penuh di muka pak cik.
Ingatkan pembakaran tiba-tiba.
Goblin yang cuai.
Deok Hwa, susah awak nak percaya. tapi awak kena tahu perkara sebenar.
Tentang apa?
Dia goblin, awak pula malaikat maut?
- Macam mana awak tahu? - Kita baru saja beritahu dia tadi.
Betul juga.
Pak cik tak faham kenapa awak tak terkejut pun.
Masa umur saya masuk enam tahun lagi datuk dah beritahu saya.
Saya ada pak cik goblin.
Keluarga kami bekerja dengan goblin itu selama bergenerasi.
Saya ingatkan agama pelik jenis apalah.
Tak sangka pula betul-betul goblin.
Pak cik faham. Tentu susah nak bayangkan.
Buktikanlah.
Buktikanlah kalau boleh. Kamu berdua, kalau naklah.
Macam mana?
Pernah jumpa "psychokinesis" di tempat kerja? Macam mana?
Manusia pun boleh buat begitu.
Tak kenal David Copperfield?
Keluar.
- Itu saja pak cik boleh buat? - Awak ikut saya.
Tempat yang kita nak pergi itu tak bagus.
Pak cik.
Kalau itulah takdir awak, terimalah.
Dia memang budak baik.
Saya akan balas dendam.
Saya mesti balas dendam sebelum kami rapat.
"Nombor telefon NASA"
Kamu berdua dah salah faham.
Saya cuma nak tanya, saya boleh buka cawangan di Seoul atau tak.
Pak cik berdua.
Pak cik berdua?
Pak cik.
Mak cik.
Kenapa terkejut sangat? Bukan mak cik tak boleh melawat pun.
Ada makanan tak?
Tak ada? Mak cik dah agak.
Tentu awak asyik pesan makanan sebab awak dah kaya sekarang.
Masuklah. Nanti saya masakkan apa-apa.
Mak cik tak memilih makan. Makan lauk panggang pun boleh.
Gyeong Mi dan Gyeong Sik apa khabar?
- Mak cik ada jumpa mereka? - Mak cik dah tak pedulilah.
Tak ada berita baik pun.
Biarlah mereka. Lebih baik mereka tak ada.
Awak tinggal di sini? Bukankah awak dah kaya?
Nampaknya belajar tinggi-tinggi pun tak ke mana juga.
Sewa bulan-bulankah?
Cepatlah masak untuk mak cik. Tentu awak pun sibuk.
Minggu depan, kita akan tengok kes yang semua orang tahu.
Terima kasih. Peguam Kim Yoo Na berikan kita nasihat perundangan...
...yang bermanfaat sekali.
Gunalah akal fikiran ketika hujung minggu ini.
Sekarang saya akan mainkan lagu, selepas iklan nanti...
...kita akan kembali dengan bahagian ketiga.
Macam mana?
Awak patut tukar kerja. Awak bagus sangat.
Padahal awak tak dengar pun.
Awak nampak muram. Nak pergi minum tak?
Tak naklah. Saya nak jumpa bos kedai ayam...
...lepas itu nak jumpa orang. Lain kali sajalah.
Kalau begitu, saya balik dululah.
Pergi dulu.
Saya akan kemas semua barang dan pindah hujung minggu nanti.
Baiklah. Nanti saya akan beritahu tuan tanah cik.
Okey.
Kenapa dengan awak? Baru saja pergi luar negara...
...awak dah berlagak macam orang luar pulakah?
Saya rindu bos.
Di tempat kerja tak ada, di rumah pun tak ada.
Awak pergi mana?
Saya kemas barang sebab nak pindahlah.
Pindah? Pindah rumah atau kedai?
Dua-dua.
Saya nak atasi fobia rumah baru.
Mana ada fobia begitu.
Saya bawa hadiah dari Kanada.
Setiap hari saya bawa kalau-kalau jumpa awak.
Jumpa tak apa yang awak cari di sana?
Semua. Saya jumpa semua sekali.
Tentu awak tak percaya kalau saya cakap.
Saya jumpa semua sekali termasuklah teman lelaki saya.
Di Quebec pula itu. Memang takdir.
Dia kacak tak?
Kacak sangat.
Mata dia bulat, bersinar dan dia berkhidmat untuk negara.
Tentu dia degil.
Betul.
- Apa? - Saya tahu cita rasa awak rendah.
Awak seronok dengan En. Restoran?
Nanti saya kenalkan dia pada awak.
Saya nak sangat awak jumpa dia.
Tak payahlah.
- Kenapa pula? - Nampak dia keluar dari bilik awak.
Suka hati awaklah.
Kenapa?
Teringat dulu-dulu.
Yalah, suka hati awaklah nak ingat atau tidak.
Jaga diri, okey?
Kenapa?
Awak cakap macam kita takkan jumpa lagi dah.
Tak apalah, kalau begitu. Saya nak jumpa orang.
Okey.
Awak lagi.
Itulah.
Itu hantu Kanada.
Lelaki itu...
...hantu.
Dah lama tak nampak mereka.
Kenapa aku nampak mereka semula?
Apa yang awak fikir?
Awak dah sampai.
Saya fikir tentang Kanada.
Bukan fikir tentang saya?
Saya fikir tentang Kanada...
...terus saya teringatkan awak.
Awak kata awak pergi sana empat kali dengan cinta pertama awak.
Awak beri dia makan daging...
...dan awak kata dia masih lagi cantik.
Habis?
Jadi, saya fikir...
...mungkin sayalah cinta pertama awak.
Habis?
Ada yang tak kena.
Habis siapa cinta pertama yang awak cakap awak jumpa...
...masa zaman Joseon dulu?
Awaklah.
Penipu.
Sebelum kita jumpa...
Masa itu saya tak tahu pun lagi...
...awak dah datang.
Saya nampak awak pada tahun ke-12 zaman pemerintahan Raja Chuljong.
Awak ada di masa hadapan.
- Penipu. - Memang macam tak percaya.
Hebatnya. Teruja pula saya.
Macam tak percaya pula...
...saya cinta pertama awak.
Oh, ya. Dulu...
...masa saya buat hajat pada hari pertama salji turun...
...begitukah...
...rupa Pahlawan Kim Shin?
Ya.
Begitu rupanya.
Saya nak tahu sangat...
...semua kisah silam awak yang saya tak tahu itu.
Tapi saya dapat jumpa awak.
- Saya nampak pelik? - Taklah. Awak nampak hebat.
Lelaki dari Goryeo.
Ya, sebab itulah saya nak cakap ini.
Saya cakap ini sebab hari ini paling sesuai.
Saya cakap ini sebab awak masih lagi bersinar.
Saya cakap ini sebab...
...awaklah cinta pertama itu.
Pada satu hari yang indah nanti...
...sudikah awak berkahwin dengan saya?
Buat selama-lamanya...
Selamat tinggal.
Ini pengakhiran bahagia kita?
Itu...
...gerak hati waktu itu...
...dan memang sepenuhnya...
...pilihan dia.
Maafkan saya.
Saya betul-betul minta maaf.